the header image
Een avondje achteraanlopen bij baantraining in het Olympisch Stadion

Een avondje achteraanlopen bij baantraining in het Olympisch Stadion

2 Share

Een avondje achteraanlopen bij baantraining in het Olympisch Stadion

De kogel is door de kerk. Vorige week heb ik me ingeschreven bij Atletiekvereniging Phanos. Vanavond mijn derde baantraining gehad. Tijd voor een verslag vanuit het Olympisch Stadi ...

De kogel is door de kerk. Vorige week heb ik me ingeschreven bij Atletiekvereniging Phanos. Vanavond mijn derde baantraining gehad. Tijd voor een verslag vanuit het Olympisch Stadion. En dat verslag begint eigenlijk al bij de locatie. Een mooiere plek om te trainen kan ik me niet voorstellen. Zoveel historie en een unieke sfeer. Naast nostalgie ademt het stadion vooral topsport uit.

Warmlopen doe ik samen met vriend Michael vanaf de Bosbaan. Een kleine 2 kilometer is net genoeg om warm te starten met de kracht en techniek oefeningen. Trainer Niek is meedogenloos. De ene huppel wordt gevolgd door een knijp-hup-sprong op één been. Ik voel me af en toe compleet motorisch gestoord. Gelukkig heb je twee of drie herhalingen. Zodat je de laatste keer net het gevoel hebt het enigszins door te hebben.

Dan begint het loopprogramma. Vandaag stond een training van 12 x 600 meter op het programma. We trainen met de grote jongens, dus rustig aan je rondjes afdraaien is er echt niet bij. Normaal hoor ik altijd wel bij de snelle lopers, maar hier loop ik hopeloos achteraan. De eerste zes keer gaat nog redelijk en kan ik aansluiten bij de laatste loper van de groep. Daarna moet ik echt afhaken. Michael, die ook net gestart is bij Phanos lijkt het beter vol te houden. Of het karakter of uithoudingsvermogen is, geen idee.

Na 7 keer besluit ik een rondje te skippen om net weer even wat extra op adem te komen. Ik vraag aan Niek of dat ok is. “Je kunt betere rustiger beginnen” is zijn antwoord. Goeie tip, Niek! Voor de volgende keer… Waarna hij aanvult: “Je loopt mee in het tempo van jongens die 35 minuten lopen op de 10 km.” Oeps, dat ging dus wel erg hard.

De laatste 4 x 600 loop ik weer mee. Maar wel op mijn eigen tempo. Compleet uitgeput en afgemat probeer ik het laatste rondje nog even alles te geven. Dit is pas trainen. Zo’n intensiteit voelt super bevredigend. Vooral na afloop ;-). En het gekke is dat ik het niet eens vervelend vind om achteraan te lopen. Het geeft weer een nieuwe uitdaging. Het zou toch te gek zijn om straks in ieder geval makkelijk te kunnen volgen. En wie weet wat er nog meer mogelijk is!

Baantraining olympisch stadion

Arjen Kroder is freelance Project Manager/ Scrum Master en richt zich met name op de ontwikkeling van digitale tools en platforms. Hij loopt sinds 2012 en heeft in 2015 zijn eerste marathon uitgelopen. Arjen is een Strava-addict en segmentenjager.

Geef een reactie

Close
%d bloggers liken dit: