the header image
Uithoorns Mooiste – Steady naar nieuwe persoonlijk records op de 15k en 10 EM

Uithoorns Mooiste – Steady naar nieuwe persoonlijk records op de 15k en 10 EM

1 Share

Uithoorns Mooiste – Steady naar nieuwe persoonlijk records op de 15k en 10 EM

Tijdens een verjaardag van een vriend op vrijdagavond sprak ik Raymond, een andere vriend. Hij had zich op het laatste moment aangemeld voor Uithoorns Mooiste, het hardloop eveneme ...

Tijdens een verjaardag van een vriend op vrijdagavond sprak ik Raymond, een andere vriend. Hij had zich op het laatste moment aangemeld voor Uithoorns Mooiste, het hardloop evenement van Uithoorn. Op die avond, onder het genot van een biertje, besloot ik ook te gaan lopen.

De volgende ochtend met een licht bonzend hoofd overdacht ik mijn voornemen. ’s Middags stond er weer een volgende verjaardag op het programma. Niet de ideale voorbereiding. Daarentegen was ik niet bepaald van plan helemaal tot het gaatje te gaan zondag. En zo voelde het meer als een goede ‘straf’ voor een ongezond vet en alcohol rijk weekend. Zondagochtend hakte ik de knoop door en vertrok ik naar het nabijgelegen Uithoorn. Een stukje van niks, maar godallemachtig wat een drukte. Ik dacht daar komt drie man en een paardenkop op af. Maar niks was minder waar! In de file om te kunnen parkeren. In de file om binnen te komen voor het inschrijven. In de file voor het toilet. En in de file bij de start.

De 10 Engelse mijl, waarvoor ik me op de valreep ter plaatse had ingeschreven, startte gelijk met de 10 kilometer. Warm lopen zat er nauwelijks in en dicht bij de start kon ik niet komen, dus nam ik genoegen met een plekje op zo’n 20 meter van de start. Voor de prijzen zou ik hier niet lopen, met zoveel mensen. Na de start werd het dus inhalen. Veel inhalen. Gelukkig was er genoeg ruimte en de eerste twee kilometers waren voorbij voordat ik er ergen in had. Na kilometer 1 was het vooral wind tegen tijdens het eerste deel. De start ging ietsje sneller dan ik had voorgenomen. Maar met de redelijk aanwezige wind paste ik mijn tempo snel aan om niet kapot te gaan zo vroeg in de wedstrijd. Op een gegeven moment werd ik gepasseerd door twee lopers. Hier liepen we nog samen met de 10 km en ik gokte dat zij verderop een andere afslag zouden nemen.

Bij de splitsing bleek echter dat ik ernaast zat. Het waren ook 10 EM lopers. Het gaat was helaas opgelopen naar een meter of tien en er ontstond een groepje voor me. Ik besloot nu geen energie te steken om het dicht te lopen tegen de wind in. Dat betekende dat ik volledig alleen liep. De afstand met het groepje voor me was continu zo’n 15 a 20 meter. Veel groter werd het niet. Maar de steun die zij aan elkaar hadden moest ik helaas missen. Met de stevige wind, een aantal venijnige bochten in het parcours en zelfs een u-turn was het lastig om een tempo op of net onder de 4 minuten per kilometer vast te houden. Maar zodra we bij de Amstel zouden zijn, zou de wind in het voordeel gaan werken.

Maar op een kilometer of zeven of acht kreeg ik het zwaar. Steken in mijn zij.. Mijn gedachte gingen naar de feestjes de dagen ervoor… “Zie je wel dat het een slecht plan was.” En.. “Dit had je natuurlijk kunnen verwachten.” Ik probeerde mijn gedachten weer terug te krijgen naar het hier en nu. Te focussen op mijn ademhaling en techniek. Het mentale spel was begonnen en we waren pas halverwege. Toch lukte het me om te focussen, mede omdat het groepje voor me uit elkaar was gevallen. Langzaam maar zeker kon ik de afzonderlijke lopers dichterbij zien komen. En zodra de wind in mijn rug kwam besloot ik weer te versnellen tot onder de 4 min/km. Een voor een raapte ik de lopers uit het voormalige groepje op. En zo verdwenen ook de steken en kon ik me als een roofdier op zijn prooi richten op de loper voor me.

Het tempo voelde nu steady, ademhaling was onder controle en technisch liep het ook aardig. Dat merkte ik vooral door de opmerkingen uit het spaarzame publiek: “Ziet er strak uit!” En ook dat is goed voor het moraal. Langzaam maar zeker naderde ik het 15 km punt en dus de finish. Op 59:32 passeerde ik het 15K bordje. Voor het eerst onder het uur! De laatste kilometers was het druk geworden door de 10K lopers waarvan de route weer samen was gekomen. Dus veel inhalen. Alleen had ik alle lopers uit het groepje van de 10EM inmiddels ingehaald en voor me was geen nieuwe prooi meer. Dus in een laatste aanzet, aangemoedigd door Raymond die al binnen was van zijn 10K (ook een PR!), spurtte ik over de finish in 1:03:31. Een nieuwe PR op de 10EM en een PR op de 15K! Dik tevreden over dit resultaat. Vooral de mentale overwinning halverwege voelde goed. En een goede oefening voor de CPC halve marathon in maart.

<p>Arjen Kroder is freelance Project Manager/ Scrum Master en richt zich met name op de ontwikkeling van digitale tools en platforms. Hij loopt sinds 2012 en heeft in 2015 zijn eerste marathon uitgelopen. Arjen is een Strava-addict en segmentenjager.</p>

Comments ( 2 )

  1. ReplyJoke
    haha, ben je mij waarschijnlijk voorbij gelopen in je eerste km's... maar herken me in jouw wedstrijdverloop, van de drukte bij de start tot de stilte langs het parcours ;-)!! Knappe prestatie ! Op naar het volgende PR!!!
    • Replykrodera
      Thanks! Zou kunnen.. Was dringen na de start.. En fijn dat het herkenbaar was :-) Jij ook sterk gelopen!

Geef een reactie

Close
%d bloggers liken dit: