the header image
Slenterpijn en ander lopersleed

Slenterpijn en ander lopersleed

0 Share

Slenterpijn en ander lopersleed

Sinds ik ben begonnen met hardlopen voel ik me vele malen beter. Niet alleen fitter qua conditie, maar ook lichamelijk sterker. Ik heb minder last van rugpijn, vermoeidheid en volg ...

Sinds ik ben begonnen met hardlopen voel ik me vele malen beter. Niet alleen fitter qua conditie, maar ook lichamelijk sterker. Ik heb minder last van rugpijn, vermoeidheid en volgens Babette is zelfs mijn houding in positieve zin veranderd (lees van ingezakt  naar rechtop). Maar het leven van een hardloper is niet alleen één groot genot. Zo is er enige tijd geleden een nieuwe klacht ontstaan: slenterpijn..

De slenterpijn

Natuurlijk heb ik als loper ook de bekende en soms minder bekende andere kwaaltjes. Van schuurplekken tot wat zwaardere blessures. De meeste zijn echter van tijdelijk aard, of goed te voorkomen c.q. genezen. Slenterpijn is een geheel nieuw fenomeen. De eerste keer dat het optrad kwam het overigens niet eens door slenteren. Het kwam spontaan op vlak voor een 10 km loop die ik zou lopen. Voor het warmlopen had ik me in nogal ongemakkelijke houding omgekleed en mijn chip geïnstalleerd en voelde ik licht wat trekken ter hoogte van mijn heup. Bij het warmlopen ontwikkelde zich een pijn die bij iedere stap toenam. Zo erg dat ik de zojuist aan mijn schoen bevestigde chip (ehhmm… súper handig systeem) weer liet afknippen, nog voor de start. Toen ik niet veel later thuiskwam leek de pijn als door een wonder genezen. Dááhag wedstrijd, hallo slenterpijn.

Terugkerend fenomeen

Sindsdien heb ik er vaker last van. Vooral in periodes na zware trainingen en/of veel kilometers, wanneer de tapertijd begint. De spanning in mijn spieren neemt blijkbaar toe en vooral bij het wandelen, en met name slenteren zwengelt de pijn aan. Precies bij de aanhechting van de voorste spier van mijn bovenbeen aan de heup (als mijn biologisch inzicht klopt: de gluteus medius). Het toch al niet in grote mate aanwezige plezier in langdurig winkelen ben ik voorgoed verloren. Maar ook voor mijn eerste marathon in Budapest, waar we aardig wat door de stad hebben gelopen was het weer goed raak. Sowieso niet echt een aanrader voor je eerste marathon overigens. Maar daar leerde ik een oplossing: een stukje rennen! De spanning neemt af en de pijn trekt weg. Helaas maar van korte duur..

De fysio weet raad

Later bij een van bezoekjes aan mijn fysiotherapeut kreeg ik alternatieve oplossing aangereikt. Die luidde als volgt, ga op een verhoging staan op één been, en laat het andere been bungelen. Hierdoor ontspan je de aanhechting en het vacuüm van je bot in de kom. Ok, het ziet er misschien een beetje raar uit voor mensen om je heen, maar het werkt echt! Dus mocht je last hebben van slenterpijn, wat overigens bij verre na geen medische term is, probeer het eens. Lekker laten bungelen dat been. Overigens is er ondanks deze oplossing bij mij nog geen speciale liefde voor het slenteren ontstaan. Ik weet ook niet of dat ooit zal komen. Misschien in Valencia? Maar dan wel na de marathon!

<p>Arjen Kroder is freelance Project Manager/ Scrum Master en richt zich met name op de ontwikkeling van digitale tools en platforms. Hij loopt sinds 2012 en heeft in 2015 zijn eerste marathon uitgelopen. Arjen is een Strava-addict en segmentenjager.</p>

Geef een reactie

Close
%d bloggers liken dit: