the header image
Het hongerwinter-dieet

Het hongerwinter-dieet

1 Share

Het hongerwinter-dieet

Op de basisschool waren twee opvallende verschijningen. Kirsten, de lelijkste. En Babette: de dikste. De troostende woorden van mijn moeder over mijn zware botten, vrolijkten mij n ...

Op de basisschool waren twee opvallende verschijningen. Kirsten, de lelijkste. En Babette: de dikste. De troostende woorden van mijn moeder over mijn zware botten, vrolijkten mij niet bepaald op. Heb je ooit een fotomodel gezien met zware botten? Ik in ieder geval niet. Het zaadje voor een levenlang afvallen was geplant. Als een rode draad loopt het door mijn dagen. Hoewel ik tegenwoordig de draad een beetje kwijt ben. Gelukkig maar. Want afvallen is behoorlijk zonde van je leven. Voor iedereen die zich een ongeluk lijnt, is er slecht nieuws. Met negen van de tien (crash)diëten verklaar je de oorlog aan je lichaam. En de kans is vrij klein dat jouw ijzeren discipline het wint. Je lichaam zal je harder martelen dan ooit met allerlei onweerstaanbare verleidingen. Als straf voor het honger lijden, het ontnemen van voedingsstoffen en het misleiden met levenloze eiwitshakes die de honger moeten stillen. Het lichaam wordt afhankelijk van vetreserves. En zoals het woord ‘reserve’ al aangeeft, dien je daar efficiënt mee om te springen. Het lichaam zet de verbranding op de meest zuinige stand. En zodra er ook maar iets extra’s het binnenkomt zal het opgeslagen worden als nieuwe vetreserve.

Niet vreten maar eten

Natuurlijk is met zo veel discipline de kans aanwezig dat je je streefgewicht behaalt. Uit ervaring weet ik hoe het voelt als de kilo’s eraf blijven vliegen. Je voelt je euforisch. De afvalstrijd is gestreden en het normale leven kan weer beginnen. Niet van de ene op de andere dag, maar geleidelijk. In eerste instantie neem je je namelijk voor de rest van je leven slank te blijven. Je lichaam is echter niet achterlijk en laat zich niet nog een keer in de maling nemen. De verbranding staat nog steeds op een laag pitje. En nu er weer flinke hoeveelheden voedsel binnenkomen, wordt er dubbel ingeslagen. Voor het geval de volgende hongerwinter zich aandient.

Uiteindelijk geloof ik dat er maar een ding werkt: stoppen met vreten en zuipen en beginnen met eten en drinken. Van voedsel dat je met (zo) veel (mogelijk) liefde en aandacht bereidt. Om dat vervolgens langzaam en met veel smaak op te eten. En met langzaam bedoel ik op elke hap ongeveer vijftien keer kauwen.

Niet meer naar de sportschool

Daarnaast doe je er goed aan je motor flink te laten werken. Van die crosstrainer in de sportschool werd ikzelf alleen niet bepaald vrolijk. Jarenlang heb ik het volgehouden, maar op 1 januari besloot ik mijn goede voornemen waar te maken. Ik heb mijn sportschoolabonnement opgezegd. En daarmee ben ik ook officieel gestopt met het strijden tegen de kilo’s. Sinds ik aan het hardlopen ben, is afvallen niet meer het hoofddoel om te sporten. Nu pas geloof ik dat je van afvallen geen levensmissie hoeft te maken om binnen proporties te blijven. En heb je – net als ik – last van zware botten, wees er maar gewoon blij mee, want van zware botten kom je sowieso niet af.

Meer berichten van Miles in Budapest blijven lezen? Volg ons op Facebook!

Photo copyright: Tomas Castelazo

Babette Tierie is tekstschrijver en redacteur. Daarnaast volgt ze een opleiding tot voedingsdeskundige. In het voorjaar van 2015 is ze gestart met hardlopen. Ze deelt hierover graag haar tips en belevenissen om anderen te inspireren.

Geef een reactie

Close
%d bloggers liken dit: